شنبه ۱۳ آذر ۱۳۸۹

بیشتر آثار به دست آمده از دوره ی پارینه سنگی جدید در ایران از منطقه ی کوه های ابرسن (زاگرس) جمع آوری شده اند و با وجود اینکه در ابزارهای سنگی گوناگونی زیادی دیده می شود، به نظر می رسد که شیوه ی زندگی و فن ابزارسازی از دوره ی پارینه سنگی میانه به جدید، در این منطقه تدریجی بوده است.

یکی دیگر از ویژگی های فرهنگی دوره ی پارینه سنگی جدید، تاثیر ویژگی های فرهنگی منطقه ای و محلی در شیوه ی ساخت ابزارهای سنگی است. آثار این دوره که از غار «یافته» در نزدیکی خرم آباد لرستان به دست آمده اند، قدمتی در حدود سی و پنج هزار سال دارند.

یکی از ویژگی های صنعتی دوره ی پارینه سنگی جدید در ایران، ساختن ادوات سنگی بسیار کوچک است که اصطلاحا «ریزتیغه» نامیده می شوند.

در خرم آباد، علاوه بر غار «یافته» از غارهای «ارجنه» و «پاسنگر» نیز آثار این دوره به دست آمده است.

در غرب ایران نیز در غار «خر»(مر خر = غار بزرگ) و پناهگاه سنگی «ورواسی» نزدیک کرمانشاه نیز آثار دوره ی پارینه سنگی جدید شناسایی شده است.

در دره هلیلان در غارهای «مارزور»، «مارگورگلان سراب»، «دارمار» و غار «گوگل» آثاری متعلق به اواخر دوره ی پارینه سنگی جدید ایران شناسایی شده است.

هر چند به طور دقیق آغاز و پایان این دوره در ایران به روشنی معلوم نیست، ولی به نظر می رسد در حدود یازده هزار سال پیش این فرهنگ در ایران ادامه داشته تا اینکه سرانجام با آغاز دوره ی فراپارینه سنگی این دوره پایان پذیرفته است.

آریابوم

"مهرآریان "