پاتوق اهل نظر

مدتي بعد پيشنهاد نشست مسؤولان ورزش كشورهاي آسيايي براي بررسي راهكارهاي ايجاد رقابتهاي منظم ورزشي ارائه شد و سرپرستان ۱۳ كشور آسيايي در حاشيه چهاردهمين دوره بازيهاي المپيك ۱۹۴۸ لندن به جلسه دعوت شدند. اين نشست با حضور نمايندگان سيلان (سريلانكا)، تايوان، كره، هند، برمه و فيليپين برگزار و قرار شد اولين دوره بازيها براي ورزشكاران قاره آسيا در فوريه سال ۱۹۴۹ در دهلي نو پايتخت هند برگزار شود و در همان جلسه فدراسيون ورزشي آسيا تشكيل و به رسميت شناخته شد. البته اين مسابقات به دلايلي هرگز انجام نشد. سپس در همين ماه نمايندگان ۱۱ كشور بار ديگر نشستي را برگزار كردند و با تغيير نام مسابقات به «بازيهاي آسيايي» و نيز تشكيل فدراسيون بازيهاي آسيايي «سيندرا سينگ» از هند به عنوان اولين رئيس انتخاب شد. بر طبق قوانين سيستم برگزاري اين بازيها با همان شيوه برگزاري المپيك طرح ريزي شد و سرانجام اولين دوره بازيهاي آسيايي در دهلي نو و به سال ۱۹۵۱ ميلادي به شكلي قابل تحسين و با هدف انجام و پيگيري مستمر اين رقابتها در هر ۴ سال به ميزباني يكي از كشورهاي قاره برگزار شد. البته اين رقابتها از سازمان گرداننده دايمي برخوردار نبود تا اينكه سرانجام در سالهاي ۱۹۸۱ و ۸۲ اساسنامه و ارگان منظمي نيز براي آن تصويب گرديد و در ۵ دسامبر ۱۹۸۲ شوراي المپيك آسيا (OCO) رسماً آغاز به كار كرد.
در اولين دوره بازيها ۵۰۰ ورزشكار در ۶ رشته به رقابت پرداختند، ولي اكنون قرار است در چهاردهمين دوره مسابقات در بوسان ۱۱ هزار ورزشكار، مربي و سرپرست به همراه ۷۰۰۰ خبرنگار، عكاس و نمايندگان و نويسندگان رسانه هاي جمعي از ۴۲ كشور قاره براي رقابت و پوشش دادن ۱۸ رشته ورزشي گردهم آيند.
• محمدعلي جباري