پاتوق اهل نظر

نوشتن درباره استاد، دوست و همكار عزيزم دكتر مرتضي قره باغيان بسيار سخت است. زيرا هنوز هم فقدان او را نه باور مي كنم و نه جاي خالي او را احساس مي كنم. بيش از يك دهه تلمذ رسمي و غيررسمي از دانش گسترده و عميق او مايه مباهات و دوستي و رفاقت با او موجب يادگرفتن سلوك رفاقت و همكاري با او موجب درك هرچه بيشتر وجدان كاري است.
بيماري مزمن و كهنه او در تمامي اين سالهاي اخير موجب شده بود كه در برابر برخي ناملايمات و مشكلات بسيار زودتر از معمول واكنش نشان دهد و به ظاهر صبوري كمتري داشته باشد اما كساني كه از نزديك با او محشور شده بودند به نيكي مي دانستند كه عليرغم عمق درك او از مشكلات جامعه و گرفتاريهاي توده هاي مردم با چه صبوري و عزمي فقط به چاره جويي مي انديشد و اينكه چگونه مي توان مرهمي بردردهاي مردم جامعه اش بگذارد.آرزوي هميشگي او كه هيچ لحظه اي آن را كتمان نمي كرد و در برخورد با هر كژي و ناكاركردي (حتي تخلف كوچك يك راننده در اتوبان) آن را بروز مي داد به طوريكه مي توان شهادت داد تنها خواسته او از ميان بردن كژيها و سوق دادن جامعه به وضعيت مطلوبي بود كه سزاوار اين جامعه و اين كشور مي دانست. پيشنهادهاي وسوسه انگيز بسياري از نهادهاي پولي و مالي بين المللي جهت مهاجرت به خارج از كشور را به راحتي و با همين استدلال نمي پذيرفت و با صراحت تمام به همه كس و در همه جا مي گفت كه بايد اين كشور را با تكيه بر اين همه توانمندي ها به گونه اي بسازيم كه ديگران آرزوي آمدن و ماندن در اين كشور را داشته باشند.
كليه دانشجويان و همكاران ايشان به سهولت به اين نكته اذعان دارند كه هرگاه در مورد يك واژه و يك موضوع اقتصادي بحثي درمي گرفت با چه اشتياق و سخاوتي مي خواست هرچه را درباره آن موضوع مي داند به ديگران منتقل كند و بي ريا و بي چشمداشت همچون خورشيد برهمه كس و همه چيز نور بتاباند. توسعه ايران و شكوفايي اقتصاد كشور مهمترين دغدغه او بود و اين از مجموعه آثار، كتب، مقالات و… مشهود است. اين دغدغه را تا روزهاي پاياني عمرش زنده نگهداشته بود و بدان مباهات مي كرد.
فقدان اين شخصيت بزرگ و سختكوش را به خانواده محترم، جامعه دانشگاهي كشور و مجموعه علاقه مندان به اقتصاد ايران تسليت عرض نموده و اميد آن دارد كه اين راه همچنان پذيراي رهروان صديق و كوشا باشد.
* معاون وقت وزيراموراقتصادي و دارايي

" روزنامه ایران-اقتصادی-