پاتوق اهل نظر

قيام در فرانسه

• ژنرال دوگل: كمونيستها فرانسه را فلج كردند

صبح ۲۹ مه ۱۹۶۸ ژنرال ماسو (MASSU) فرمانده نيروهاي فرانسه در آلمان به سختي از خواب بيدار شده بود و وضع نامناسبي داشت. او شب قبل با مارشال «كوچوفوي» (Kochevoi) فرمانده نيروهاي شوروي در آلمان ديداري داشت كه تا نيمه هاي شب طول كشيده بود.ساعت دووچهل و پنج دقيقه بانو «ماسو» يك پيام تلفني دريافت كرد:
«من سرگرد «فلوهي» (Flohie) هستم و امروز با ژنرال دوگل و بانو نزد شما خواهيم بود»
اضطراب
ژنرال «ماسو» و افسران عاليرتبه زيرفرماندهي او سخت دستپاچه و مضطرب شدند. همه از يكديگر مي پرسيدند چه شده است كه ژنرال دوگل رئيس دولت فرانسه و بانو چنين آنها را غافلگير كردند. بايد فوراً باند پرواز را براي فرود ژنرال دوگل آماده كرد.كاركنان فرودگاه كه شب گذشته از فرمانده نيروهاي شوروي بدرقه كرده بودند به سرعت به تميز كردن و مرتب كردن باند فرودگاه پرداختند.در آشپزخانه همه مشغول كار شدند. رئيس آشپزخانه موفق شد مقداري تخم مرغ و ميوه تهيه كند. ساعت سه و پانزده دقيقه بعدازظهر دو هليكوپتر رئيس جمهوري فرانسه به زمين نشست.
كناره گیری از قدرت
ژنرال دوگل پياده شد و در پاسخ سلام ژنرال ماسو گفت:«همه چيز بر باد رفت. كمونيستها كشور فرانسه را فلج كردند. من از قدرت كنار مي روم»
ژنرال ماسو ژنرال دوگل را به سوي دفتر خود راهنمايي كرد.ژنرال ماسو مدت يك ساعت سعي كرد به دوگل روحيه بدهد.ژنرال شما سال ۱۹۴۰ رافراموش كرده ايد(۱۸ ژوئن ۱۹۴۰ پس از شكست ارتش فرانسه از آلمان ژنرال دوگل به لندن رفت و چهار سال نهضت مقاومت ملي فرانسه را رهبري كرد. پيام ۱۸ ژوئن دوگل از بي.بي.سي در ياد همه فرانسويان مانده است)
ژنرال شما بايد تا لحظه آخر مقاومت كنيد.»
به تدريج ژنرال محكم تر سخن مي گفت و به ژنرال ماسو گفت:
«من برمي گردم همسر مرا صدا كنيد. پسرم هر چه مي خواهد بكند.»
ژنرال دوگل همراه همسرش به هليكوپترها بازگشتند.
دوگل فرداي آن روز از اليزه كاخ رياست جمهوري فرانسه محكم ترين وقاطعانه ترين نطق خود را خطاب به فرانسويان ايراد كرد.
ماه مه ۱۹۶۸ براي فرانسه سرنوشت ساز بود. مدت يك ماه ميليونها دانشجو، كارگر، مردم عادي، كارمندان دولت و كسبه تنور انقلاب را هرروز داغتر مي كردند.

اعتراض دانشجويان

تظاهرات از دانشگاه نانتر (حومه پاريس) و دانشگاه «سوربن» (در قلب پاريس) شروع شده بود. اعتراض دانشجويان به نظام موجود مسائل آموزشي وفرهنگي بود ولي مائوئيست ها و چپ هاي افراطي و آنارشيست ها كه بخشي از دانشجويان بودند سعي داشتند پايه هاي نظام را متلاشي كنند. فعاليت در سراسر كشور به كلي فلج شده بود. قيام كه مي رفت جاي خود را به يك انقلاب بزرگ بدهد از اوائل ماه مه ۱۹۶۸ شروع شده بود.
فرانسه يك انقلاب بزرگ در قرن هجدهم (۱۷۸۹) و سه انقلاب بزرگ ديگر (۱۸۳۰‎/۱۸۴۰‎/۱۸۷۱) در قرن نوزدهم ديده بود.
فرانسه درقرن بيستم فقط در سال ۱۹۳۶ كه طي تظاهرات بزرگي سوسياليستها و كمونيستها ائتلاف كرده و حكومت چپ را به رياست «لئوم بلوم» به قدرت رساندند قيام ديگري كه منجر به انقلاب شود نديده بود.
انقلاب قرن بيستم
قيام ماه مه مي رفت كه منجر به انقلاب بزرگي در قرن بيستم در آن كشور گردد.
رهبري شورش دانشجويان را جواني به نام «دانيل كهن بنديت» (Daniel-Cohn- Bendit) عهده دار بود او آلماني تبار و يهودي بود. همه يهوديان فرانسه حامي او و عليه ژنرال دوگل بودند. آنها فراموش نكرده بودند كه در سومين جنگ اعراب و اسرائيل كه يازده ماه قبل روي داد دوگل صدور اسلحه به اسرائيل را ممنوع كرد و جانب اعراب را گرفت. فرانسوياني كه با استقلال الجزاير به فرانسه بازگشته بودند مخالفت خود را با دوگل با شركت در قيام نشان مي دادند.
اينك زمان انتقام از دو گل رسيده بود. ولي يهوديان هسته كوچكي را در قيام كلي جامعه عليه مسائل فرهنگي و شرايط سخت زندگي كارگران و كارمندان تشكيل مي دادند.
سنديكاها
به دستور سنديكاهاي كارگري و كارمندان كارخانه ها اداره ها و همه مراكز حساس حتي فرودگاهها اشغال شد.قدرت اصلي با كنفدراسيون عمومي كار (C.G.T) بود كه تمايل كمونيستي داشت.«ژرژسگي» (SEGUY) دبيركل سنديكاي «ث.ژ.ت» سعي داشت كه رهبري قيام كلي جامعه را عهده دار گردد و دانشجويان را به حاشيه براند و اجازه ندهد رهبري به دست (دانيل ـ كهن ـ بنديت) باشد (دانيل ـ كهن بنديت هنوز زنده است. تابعيت فرانسه را پذيرفت و جزو رهبران سبزها در فرانسه است)بدين ترتيب سنديكاها نيروي اصلي قيام و شورش ضد نظام شدند.شعار روز ديگر عمليات شورشي و سنگربندي درخيابانها و ويران كردن اماكن دولتي نبود به جاي اين شعارها: افزايش دستمزد، بهبود محيط كار و اشغال كارخانه ها شعار روز ميليونها نفر گرديد.اعتصاب عمومي سراسر فرانسه را فراگرفت. سنديكاها سعي مي كردند رهبري قيام را از دست افرادي كه احساس مسؤوليت نمي كنند خارج كنند. از روزبيست ودوم ماه مه اشغال همه كارخانه ها توسط كارگران شروع شد. كارخانه اتومبيل سازي رنو توسط هزاران كارگر اشغال گرديد. به تدريج اعتصابها همه گير شد. بخش صنايع از كار افتاد همه اداره ها و بخش خدمات عمومي و كليه كارخانه ها به اشغال كارگران و كارمندان درآمد. فرانسه فلج شد.

5 ميليون اعتصابي

تظاهرات به نفع دوگل

روزنامه فيگارو روز ۲۲ ماه مه ۱۹۶۸ نوشت: در سراسر كشور فرانسه پانزده ميليون نفر در اعتصاب به سر مي برند. علاوه بر بخش دولتي بخش خصوصي نيز فلج گرديد.مدارس و دانشگاهها تعطيل گرديد. كارگران معادن و كارگران راه آهن اعتصاب كردند و جامعه به كلي فلج گرديد. فرانسه هر روز بيش از روز پيش به انقلاب نزديك مي شد.به علت اعتصاب كارخانه ها و رانندگان، موادغذايي كمياب شد و هجوم مردم براي خريد و ذخيره كردن آن از دوران جنگ دوم جهاني به اين طرف بي سابقه بود.ارتش كنترل هوايي را به دست گرفت و همه پروازها زير نظر ارتش صورت مي گرفت.اعتصاب رفتگران موجب شد كه شهرها زباله داني شود. سنديكاها فقط از قطع آب و برق و گاز جلوگيري كردند.
شكست كارفرمايان
كارفرمايان زير فشار ميليونها اعتصابي حداقل حقوق را ۲۵ درصد بالا بردند. ميزان ساعت كار هفتگي را به چهل ساعت تنزل دادند و تسهيلاتي در بيمه هاي اجتماعي براي همه فراهم ساختند.«آلن پيرفيت» وزير آموزش عالي كه ابتدا در برابر خواست دانشجويان بشدت مقاومت مي كرد امتيازهاي زيادي به آنها داد از جمله تسهيلاتي براي ورود فرزندان كارگران به دانشگاهها، افزايش مراكز آموزش عالي، منع كنكور، دادن بورسهاي دانشجويي به دانشجويان، امكانات زيادي در زمينه فرهنگي و توسعه كتابخانه ها به دست آوردند.

سنگربندي